Historia
Historia naszej placówki rozpoczyna się w roku 1962.
Karta z kroniki Szkoły Podstawowej nr 170 w Łodzi
Wówczas, 3 września 1962 r., w poniedziałek, odbyła się w nowym budynku szkolnym uroczystość rozpoczęcia roku szkolnego. Nowa szkoła, nowy rok szkolny - doniosłe wydarzenie dla okolicznych mieszkańców i władz dzielnicy. Tak oto relacjonuje tamto wydarzenie nasza szkolna kronika: Działo się to w roku 1962 we wrześniu za panowania Ministra Oświaty- W. Tułodzieckiego, Kuratora Okręgu Szkolnego miasta Łodzi - M. Woźniakowskiego i inspektora oświaty - E. Szymańczyka. Dokładnie o godzinie 9.00 w dniu 3 września rozpoczął się rok szkolny w nowo oddanej szkole. Za stołem prezydialnym zajęli miejsca: kierownik szkoły - E. Urbański, kierownik szkolnictwa podstawowego KOS - J. Nowacki, Sekretarz DRN Widzew - W. Dymowski, inspektor szkolny - E. Szymańczyk i komendant KD MO Widzew - E. Michalak.
W roku szkolnym 1962/63 kierownikiem naszej placówki był E. Urbański, a funkcję zastępcy pełniła M. Cichocka.
Oto kilka danych statystycznych dotyczących naszej placówki z tego okresu: 719 zapisanych uczniów na koniec 1963 r., 18 oddziałów (średnio 39,9 uczniów w klasie), 21 nauczycieli oraz kierownik i zastępca. Tak wyglądał początek funkcjonowania naszej szkoły.
W sierpniu 1963 r. funkcję kierownika naszej szkoły objęła p. Maria Kordala. W styczniu 1964 r. miała miejsce ważna uroczystość: nasza placówka otrzymała imię Anieli Krzywoń - 19-letniej fizylierki, która zginęła w bitwie pod Lenino (12.X.1943). Uroczystość nadania imienia odbyła się "w rocznicę wyzwolenia Warszawy przez wojska radzieckie" - 17 stycznia 1964 r.. W uroczystości wzięły udział łódzkie ówczesne władze oświatowe, partyjne i dzielnicowe. Dostojni goście wpisali się do księgi pamiątkowej, o tym wydarzeniu informowała również prasa. W roku szkolnym 1965/66 do naszej szkoły uczęszczało już 853 uczniów (należy pamiętać, że był to okres "wyżu demograficznego"). Osiągano bardzo dobre wyniki w nauce: o naszej szkole pisano w prasie jako o "wzorowej" (1965/66), osiągającej najlepsze wyniki w dzielnicy. Działał tu wówczas teatrzyk kukiełkowy i "Koło Żywego Słowa". 13 czerwca 1966 r. zorganizowano u nas wystawę "1000 lat Państwa Polskiego". W roku szkolnym 1966/67 po raz pierwszy żegnano klasy ósme, a w Festiwalu Małych Form Artystycznych "Kraj, w którym żyjemy" (był to przegląd działalności harcerzy) zajęliśmy I miejsce. Również w tym okresie doceniono pracę nauczycieli naszej szkoły; odznaczenia otrzymali kol. Ryszard Sobolczyk - Honorową Odznakę miasta Łodzi, a kol. Zdzisław Szczepański - Honorową Odznakę Przyjaciół Dziecka.
Eksperyment
Przełomową datą w historii naszej szkoły był 1.09.1970 r. Od tej właśnie chwili wprowadzono z inicjatywy Kuratorium Okręgu Szkolnego dla miasta Łodzi eksperyment: uczniowie ze wszystkich klas spędzali w szkole 8 godzin. W tym czasie oprócz zajęć dydaktycznych dzieci miały zapewnione dwa posiłki (śniadanie i obiad), odrabiały lekcje pod kierunkiem nauczycieli, uczestniczyły w spacerach i zajęciach świetlicowych. Eksperyment uznano za udany, zyskał on rozgłos wśród szkół widzewskich, szeroko pisała prasa o nowatorskim sposobie nauczania i opieki nad dziećmi. Gdy pojawiły się głosy krytyczne ("Jak to możliwe, że w ciągu jednej godziny odrabiania lekcji uczniowie są w stanie przygotować się z kilku przedmiotów?"), odpowiadali na łamach prasy nauczyciele, że efektywne wykorzystanie czasu w szkole zapewnia dobre opanowanie materiału. Korzyści były oczywiste: dzieci wracały do domu bez książek, czas spędzany po szkole był dla nich czasem wolnym. Zadowoleni byli rodzice, którym szkoła w znacznym stopniu pomagała w opiece nad dziećmi, zapewniając uczniom posiłek i pomoc w odrabianiu lekcji. "Sto siedemdziesiąta" była wówczas pierwszą tego typu placówką eksperymentalną w kraju. 18 maja 1973 r. szkoła otrzymała "Nagrodę Kowalskich"- ufundowaną przez "Kurier Polski", przyznaną przez Komitet Nagrody Kowalskich. Doceniono w ten sposób wprowadzenie i pierwsze efekty eksperymentu w naszej placówce, do której dzieci chodziły "bez tornistrów" ("Do szkoły bez tornistrów" - to tytuł artykułu prasowego opisującego eksperyment), ponieważ podręczniki czekały na miejscu, w szkole. Uhonorowano nauczycieli zasłużonych w pracy dydaktycznej: nagrody Ministra Oświaty i Wychowania otrzymali na koniec r. szk. 1972/73: dyr. M. Kordala, R. Sobolczyk, K. Ciechanowska, B. Markiewicz. 17.X.1973 r. szkoła otrzymała odznaczenie i nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania im. KEN., a nagrodą Ministra Oświaty i Wychowania uhonorowano nauczycieli: K. Woziwodę i B. Krajewską. 13 listopada 1973 r. gościliśmy delegację kobiet włoskich, a 27.11.1973 r. czterdziestu dziennikarzy z całego kraju, którzy zapoznawali się z eksperymentem. 7 grudnia 1973 r. w naszej placówce gościł ówczesny Minister Oświaty i Wychowania Jerzy Kuberski, który przekazał zespołowi nauczycielskiemu nagrodę im. KEN za wybitne osiągnięcia oraz medal KEN za wyniki nauczania i wychowania. Od 1 września 1976 r. funkcję dyrektora szkoły objął p. Z. Wilczak, a jego zastępcy p. W. Pedo. 14. X. 1976 r. Złote Krzyże Zasługi otrzymały panie: Zofia Lelonkiewicz i Maria Sobolczyk.
W r. szk. 1976/77 dyrektorem szkoły została J. Wilczyńska. 19 lutego 1979 r. w szkole stworzono kącik patronki A. Krzywoń. Na parterze umieszczono portret młodej fizylierki, który uroczyście odsłoniła p. dyr. Wilczyńska. W latach osiemdziesiątych stopniowo ograniczano zasięg eksperymentu: do szkoły "bez książek" przychodziły tylko klasy I-III i spędzały tu osiem godzin dziennie. Pozostałe klasy już nie były objęte eksperymentem, aż wreszcie na przełomie lat 80-ych i 90-ych zaprzestano zupełnie jego realizacji.
W 1991 roku zmieniło się kierownictwo szkoły: stanowisko dyrektora objęła pani Krystyna Pietraszek, która pełniła swoją funkcję do 2009 roku.
Doniosłym wydarzeniem w życiu naszej szkoły była zabawa karnawałowa, którą zorganizowaliśmy dla uczniów niepełnosprawnych z ośrodka przy ul. Spadkowej. Uroczystość miała miejsce 11 stycznia 1992 r. w sobotę. Było to wielkie przeżycie dla uczniów i nauczycieli naszej szkoły. Wszyscy włączyliśmy się do organizacji balu: nasi uczniowie przygotowali samodzielnie upominki dla gości, nauczyciele zadbali o dekorację, konkursy, bogaty zestaw wesołych zgadywanek, była także inscenizacja. Dla gości przygotowano też poczęstunek. Oprócz najważniejszych gości - dzieci niepełnosprawnych - odwiedzili nas m. in. poseł Marek Markiewicz, przedstawiciele Rady Osiedla, dziennikarze z prasy, TV łódzkiej.
Lata dziewięćdziesiąte w naszej szkole to czas wielu sukcesów w dziedzinie historii i sportu. Uczniowie naszej szkoły wielokrotnie wzięli udział w Międzyszkolnym Konkursie "Mity greckie wciąż żywe", zajmując wysokie miejsca, a w dziedzinie sportu zebraliśmy mnóstwo nagród, pucharów, dyplomów w różnorodnych zawodach sportowych.
Na jesieni 1999 r. utworzono świetlicę profilaktyczną. W ramach świetlicy działało: koło teatralne, SKS, koło plastyczne, koło polonistyczne i matematyczne, a przede wszystkim zajęcia socjoterapii.
Rok szkolny 1999/2000 - to początek reformy systemu edukacji.
W czerwcu 1999 r. po raz pierwszy pożegnaliśmy uczniów klas szóstych, którzy odeszli do gimnazjów, a w czerwcu 2000 r. ostatni raz pożegnaliśmy klasę ósmą.
Początek XXI w. to przede wszystkim wprowadzanie reformy systemu edukacji oraz poszerzanie oferty szkoły. Powstały klasy ekologiczne, świetlica integracyjna, Koło Dziedzictwa Narodowego i Badaczy Kultury.
I tak historia szkoły się toczy...do czasów współczesnych.
Przed nauczycielami wiele wyzwań związanych z ciągłymi zmianami w systemie oświaty, reformami, ale także zmieniającym się światem.
Pragniemy, by - mimo trudności finansowych oświaty - nasza szkoła stała się: szkołą XXI w. i sprostała wszelkim oczekiwaniom.